Mijn uitstelgedrag onder de loep genomen

Een tijdje geleden onderging ik een persoonlijkheidstest, waaruit bleek dat ik af en toe last heb van “uitstelgedrag”.  BOING - dit kwam wel even aan!  Ik, uitstelgedrag?

Na een beetje bekomen te zijn van deze boodschap én voor mezelf toegegeven te hebben dat ze correct is,  besloot ik om dit fenomeen  eens nader te onderzoeken en dit aan de hand van de “kernkwadranten van Ofman”. 

Als “uitstellen” mijn valkuil is, dan vind ik mijn uitdaging in het positief tegenovergestelde daarvan.  Voor mij persoonlijk past het woord “starten” of “initiatief nemen” daar goed bij.  Om vervolgens mijn irritatie of allergie te vinden (een eigenschap waaraan ik mij kan ergeren bij anderen, en dus ook bij mezelf), zoek ik in wat de eigenschap “starten” kan doorschieten onder stress, bij overdrijving.  Voor mij is dat “losse eindjes laten”.  Tenslotte kom ik bij mijn kernkwaliteit uit door het positief tegenovergestelde van “losse eindjes laten” te vinden: “afwerken”. Mijn kernkwaliteit is “afwerken” en deze kan onder stress doorslaan in “uitstellen”, mijn valkuil.  (Een kernkwaliteit is typerend voor iemand als persoon: het is een persoonskenmerk oftewel een karaktereigenschap.)

Welk inzicht haal ik hier uit?  Ik herken dit, want onder tijdsdruk krijg ik het gevoel dat ik niets goed ga kunnen afwerken en daardoor begin ik er liever niet aan.  Hoe kom ik hieruit?  Door mezelf de toestemming te geven om af en toe mijn irritatie eens toe te laten, kan ik mijn uitdaging aangaan.  Als het voor mij OK is om af en toe wat losse eindjes te laten, zal ik sneller geneigd zijn om te starten en dus niet langer uit te stellen.

Dit werkt prima voor mij.  Op dagen waarin ik in de stress dreig te schieten door de hoeveelheid werk en daardoor moeite heb om er aan te beginnen, hou ik mezelf voor dat op dat ogenblik starten belangrijker is dan het eindresultaat.  Ik prioriteer de taken en doe een paar acties voor elke weerhouden taak.  De volgende dag wordt dit daardoor al makkelijker, want er is wat voortgang op alle vlakken waardoor de stress vermindert en daarmee ook de uitsteldrang. 

De kernkwadranten van Ofman zijn slechts één van de vele technieken die in een coachingtraject kunnen worden ingezet.  Een coach kan je  helpen om je valkuilen te herkennen (want voor jezelf zijn dit vaak blinde vlekken) en te kijken welke uitdagingen, irritaties en kernkwaliteiten daar tegenover staan.  Maar ook vanuit een kernkwaliteit, uitdaging of irritatie kan worden vertrokken om inzichten en acties te oogsten.

Kernkwadranten zijn ook een tool om je voor te bereiden op en in te zetten tijdens een evaluatiegesprek.  Welke kernkwaliteiten horen er bij bepaalde valkuilen?  En welke uitdagingen kan iemand aangaan om die kwaliteiten vaker naar voor te brengen?  

Tenslotte een laatste interessante toepassing: die irritatie die je hebt tegenover een collega, wat zegt die over jezelf?  En over je collega?  Welke kwaliteit staat daar tegenover?  Het helpt je om de zaken eens vanuit een ander perspectief te bekijken. 

Geïnteresseerd in een coachingtraject?  Je vindt mijn contactgegevens onder het menu “Contact”.